Chrzest

Informacje praktyczne

Chrzest to, jak mówi Kodeks Prawa Kanonicznego, „brama sakramentów, konieczny do zbawienia” (kan. 849) — pierwszy sakrament, uwalniający od grzechu pierworodnego i włączający do wspólnoty Kościoła. Zobacz pełną podstawę prawną.

Warunki zgłoszenia dziecka do chrztu

Dziecko do chrztu zgłaszają rodzice, przedstawiając akt urodzenia dziecka.

Ponadto wymagane są:

  • imię i nazwisko rodziców, zawód rodziców,
  • data zawarcia małżeństwa, adres zamieszkania,
  • imię i nazwisko rodziców chrzestnych,
  • data zawarcia sakramentu małżeństwa i małżeństwa cywilnego rodziców chrzestnych, adres zamieszkania,
  • zaświadczenie stwierdzające, że dana osoba jest praktykująca i może być rodzicem chrzestnym — wydaje je proboszcz parafii, na terenie której mieszka kandydat na rodzica chrzestnego.

Zgłoszenia należy dokonać minimum dwa tygodnie przed udzieleniem sakramentu.

Rodzice i rodzice chrzestni są zobowiązani do uczestniczenia w naukach przedchrzcielnych:

  • sobota przed chrztem, godz. 15.00, w Domku Maryi.

W czasie nauk poruszane są tematy: teologia Sakramentu Chrztu św., wychowanie chrześcijańskie, obrzęd udzielania Sakramentu Chrztu.

W naszej Parafii Sakramentu Chrztu św. udzielamy w pierwszą niedzielę miesiąca, o godz. 16.30.

Formularz służy do przekazania kancelarii danych potrzebnych do przygotowania chrztu. Wysłanie zgłoszenia nie jest potwierdzeniem terminu — kancelaria skontaktuje się z podanym adresem e-mail lub numerem telefonu.

Kontakt: rydultowy@katowicka.pl, tel. 32 457 85 61.

Zgłoszenie do chrztu

pole wymagane

Kontakt

Dziecko

Skan aktu urodzenia należy dostarczyć przed chrztem do kancelarii.

Dane ojca

Dane matki

Ślub rodziców

Ilu rodziców chrzestnych?

Rodzic chrzestny 1

Rodzic chrzestny 2

Zgody dotyczące danych osobowych



Pełna podstawa prawna (Kodeks Prawa Kanonicznego)

Kan. 849 — Chrzest, brama sakramentów, konieczny do zbawienia przez rzeczywiste lub zamierzone przyjęcie, który uwalnia ludzi od grzechów, odradza ich jako dzieci Boże i przez upodobnienie do Chrystusa niezniszczalnym charakterem włącza ich do Kościoła, jest ważnie udzielany jedynie przez obmycie w prawdziwej wodzie z zastosowaniem koniecznej formy słownej.

Kto może przyjąć chrzest?

Kan. 864 — Zdatnym do przyjęcia chrztu jest każdy człowiek, jeszcze nie ochrzczony.

Kan. 865 — § 1. Aby dorosły mógł być ochrzczony, powinien wyrazić wolę przyjęcia chrztu, być odpowiednio pouczony o prawdach wiary i obowiązkach chrześcijańskich oraz przejść praktykę życia chrześcijańskiego w katechumenacie. Ma być również pouczony o konieczności żalu za grzechy.
§ 2. Dorosły, znajdujący się w niebezpieczeństwie śmierci, może być ochrzczony, jeśli mając jakąś znajomość głównych prawd wiary, ujawni w jakikolwiek sposób intencję przyjęcia chrztu i przyrzeknie, że będzie zachowywał nakazy chrześcijańskiej religii.

Kan. 866 — Jeśli tylko nie stoi na przeszkodzie poważna racja, dorosły przyjmujący chrzest powinien być zaraz bierzmowany i uczestniczyć w Eucharystii, przyjmując także Komunię świętą.

Kan. 867 — § 1. Rodzice mają obowiązek troszczyć się, ażeby ich dzieci zostały ochrzczone w pierwszych tygodniach; możliwie najszybciej po urodzeniu, a nawet jeszcze przed nim powinni się udać do proboszcza, by prosić o sakrament dla dziecka i odpowiednio do niego się przygotować.
§ 2. Jeśli dziecko znajduje się w niebezpieczeństwie śmierci, powinno być natychmiast ochrzczone.

Kan. 868 — § 1. Do godziwego ochrzczenia dziecka wymaga się:
1° aby zgodzili się rodzice lub przynajmniej jedno z nich, lub ci, którzy prawnie ich zastępują;
2° aby istniała uzasadniona nadzieja, że dziecko będzie wychowane po katolicku; jeśli jej zupełnie nie ma, chrzest należy odłożyć zgodnie z postanowieniami prawa partykularnego, powiadamiając rodziców o przyczynie.
§ 2. Dziecko rodziców katolickich, a nawet i niekatolickich, znajdujące się w niebezpieczeństwie śmierci, jest godziwie chrzczone, nawet wbrew woli rodziców.

Kan. 869 — § 1. W razie wątpliwości, czy ktoś został ochrzczony albo czy chrzest był ważnie udzielony, istniejącej mimo przeprowadzenia rzetelnych badań w tej sprawie, chrztu należy udzielić warunkowo.
§ 2. Ochrzczeni we wspólnocie kościelnej niekatolickiej nie powinni być chrzczeni warunkowo, chyba że po zbadaniu materii i formy zastosowanych przy udzielaniu tego chrztu, jak również intencji ochrzczonego jako dorosłego, oraz szafarza chrztu, pozostaje uzasadniona wątpliwość co do ważności chrztu.
§ 3. Jeśli w wypadkach, o których w §§ 1 i 2, pozostaje wątpliwe udzielenie lub ważność chrztu, przed jego udzieleniem dorosłemu należy wyjaśnić naukę o sakramencie chrztu oraz przedstawić mu, albo — jeśli chodzi o dziecko — jego rodzicom powody wątpliwej ważności udzielonego chrztu.

Kan. 870 — Dziecko podrzucone lub znalezione, jeśli po dokładnym zbadaniu nie ustali się jego chrztu, należy ochrzcić.

Kan. 871 — Płody poronione, jeśli żyją, należy, jeśli to możliwe, chrzcić.

Rodzice chrzestni

Kan. 872 — Przyjmujący chrzest powinien mieć, jeśli to możliwe, chrzestnego. Ma on dorosłemu towarzyszyć w chrześcijańskim wtajemniczeniu, a dziecko wraz z rodzicami przedstawiać do chrztu oraz pomagać, żeby ochrzczony prowadził życie chrześcijańskie odpowiadające przyjętemu sakramentowi i wypełniał wiernie złączone z nim obowiązki.

Kan. 873 — Należy wybrać jednego tylko chrzestnego lub chrzestną, albo dwoje chrzestnych.

Kan. 874 — § 1. Do przyjęcia zadania chrzestnego może być dopuszczony ten, kto:
1° jest wyznaczony przez przyjmującego chrzest albo przez jego rodziców, albo przez tego, kto ich zastępuje, a gdy tych nie ma, przez proboszcza lub szafarza chrztu, i posiada wymagane do tego kwalifikacje oraz intencję pełnienia tego zadania;
2° ukończył szesnaście lat, chyba że biskup diecezjalny określił inny wiek albo proboszcz lub szafarz jest zdania, że słuszna przyczyna zaleca dopuszczenie wyjątku;
3° jest katolikiem, bierzmowanym i przyjął już sakrament Najświętszej Eucharystii oraz prowadzi życie zgodne z wiarą i odpowiadające funkcji, jaką ma pełnić;
4° jest wolny od jakiejkolwiek kary kanonicznej, zgodnie z prawem wymierzonej lub deklarowanej;
5° nie jest ojcem lub matką przyjmującego chrzest.
§ 2. Ochrzczony, należący do niekatolickiej wspólnoty kościelnej, może być dopuszczony tylko razem z chrzestnym katolikiem i to jedynie jako świadek chrztu.